دانشجوی رشته روابط بین الملل در دانشگاه خصوصی کاتب هستم و طی یکسال گذشته(1388)دو سمیستر آنرا خواندم. بعضی چیزهای جدید آموختم و کم نبود موضوعات و مطالبی که قبلا کم و بیش برایم آشنا بودند و با آنهم اساتید بما درس میدادند. همزمان با آغاز سال جدید ۱۳۸۹ سمیستر سوم- سال دوم تحصیلی را آغاز نمودیم و در تقسیم اوقات متوجه شدم که مضامین عادی و معمولی کماکان فراوان است که در سمیستر جدید گنجانیده شده است. نزدیک به دو هفته در صنف اشتراک کردم و احساس نمودم در انتخاب رشته روابط بین الملل اشتباه کرده ام و هر روز نسبت به ادامه آن بی میل میشدم. رشته با نام و نشان بلند و بالا و دهن پرکن. ولی درون تهی! بالاخر تصمیم گرفتم رشته حقوق را بعنوان انتخاب دومم بخوانم و درخواستی ام را بدین منظور به اداره دانشگاه تسلیم نمودم و در عین حال با عده ای از آشنایان پیرامون این موضوع صحبت نمودم و هرکدام مشورتهای گوناگون بمن میداد. عده ای رای مثبت میداد و عده ای رای منفی. چند روز بایستی انتظار کشید تا صنوف جدید شروع و سروسامان یاید و اکنون که تصمیم گرفته بودم رشته تحصیلی را عوض کنم از اشتراک نمودن در کلاس روابط بین الملل منصرف شدم و در عوض حدود یک هفته را در خانه گذراندم.

 برای اینکه بتوانم بهتر و عاقلانه تر تصمیم بگیرم با یکی از آشنایان که هم اکنون سمیستر چهارم رشته روابط بین الملل را ادامه میدهد وارد صحبت در دنیای مجازی انترنیت شدم. در مجموع حرفهای منطقی داشت و از جمله اینکه در هر سمیستر تعداد از مضامین اساسی اند و تعداد از آنها بصورت نیمه فرعی. سعی کنیم مضامین اساسی و کلیدی را هرچه بیشتر و عمیق تر مطالعه کنیم و بیشتر اوقات خویش صرف مطالعه کنیم. در این صورت علاقه مندی ما بیشتر میگردد. مشورتهای آندوست برایم جالب بود و بالاخره تصمیم گرفتم رشته روابط بین الملل را ادامه دهم. با تجدید نظر نمودن تصمیم قبلی ام، حال نمیدانم گمراه شدم یا به صراط مستقیم برگشتم. مرور زمان آنرا به اثبات خواهد رساند.

۲۴ حمل ۱۳۸۹