ساقیا
آمدن
عید
مبارک بادت!
عید سعید فطر را قبلاْ به همه ای دوستان تبریک می گویم. برای دو هفته در این خانه حضور نخواهم داشت و کامنتهای دوستان را بعد از برگشتن از مسافرت پاسخ خواهم داد. از همه بازدید کنندگان ویبلاگ و کامنتهای آنها ابراز سپاس گذاری میشود.
۱۸ ماه میزان ۱۳۸۶
اگر همه ای اندیشه ها و سیاستها انسانی شوند...
دوست گرامی آقای حسین ذاهدی، نویسنده ویبلاگ کنکاش، در کامنت شان پیرامون مقاله "احیای هویت قومی هزاره ها" آرزوی جامعه ای را نموده است که در آن نیازی به احیای هویت قومی و مذهبی وجود نداشته نباشد. در این نوشته مختصر که هدف آن نقد اندیشه و آرزوی این دوست نمی باشد سعی می شود اشاراتی به پاره ای از ناهنجاریها و معضلات کنونی و گذشته ای جامعه ما داشته باشد و سپس ضرورت احیای هویت قومی هزاره ها برجسته می گردد.
گروههای نژادی و قومی مختلف با گردهم آمدن شان بمنظور ایجاد زندگی مشترک، جامعه را تشکیل میدهند. از لازمه یک جامعه دولت می باشد که تامین عدالت و حقوق تمام عیار شهروندان از جمله وظایف بسیار مهم آن می باشد. علاوه براین، دولت بدون هرگونه تبعیض سعی می کند تمام سهولتهای لازم رفاهی و اجتماعی را برای شهروندانش فراهم نماید. بالاخره دولت را ملت با مشارکت شان انتخاب می نماید و دولت حامی و نماینده ملت می باشد. اما متاسفانه شرایط در افغانستان بگونه ای دیگر بوده است. از بدوه تاریخ سیاسی کشور تا کنون، تنها یک قوم خاص حاکم و مابقی اقوام محکوم بوده اند. حکومتها حق میراثی قوم همیشه حاکم بوده که در تبانی با قوم حاکم نتنها بی عدالتی و تبعیض را علیه بقیه اقوام روا نداشته بلکه ستمها و قتل عامهای فراوانی را علیه آنها مرتکب شده اند. در افغانستان هر رژیمی که بوجود آمده با به حاشیه راندن هزاره ها از قدرت و تلاش برای تغییر مذهب آنها جفاهای بیشماری علیه آنها مرتکب شده است. هنوز که هنوز است جوانان هزاره برای راه یافتن در موسسات تحصیلات عالی اکثراً قربانی تعصب و تنگ نظری می شوند. سیاستهای ناپاک و مغرضانه رژیمها چنان شرایطی برای هزاره ها بوجود آورده اند که آنها اکثراً با دشواریهای فراوان اقتصادی دست و پنجه نرم می کنند و چندان فرصتی برای پرداختن به امور اجتماعی و سیاسی شانرا ندارند. شدت جور زمان تلاش برای رسیدن به آرزوها و اهداف بزرگ را از آنها سلب نموده و نایل شدن به یک زندگی نه چندان عالی از حیث اقتصادی را منهای آرزوهای اکثر آنها تشکیل میدهد. ماندن در چنین وضعی درد آور است و تسلیم شدن در برابر چنین شرایطی در شأن هزاره ها نیست.
برای بوجود آوردن جامعه سالم و انسانی، لازم است طرز تفکرها، اندیشه ها و سیاستها تغییر کنند و جنبه انسانی بخود بگیرند. از لازمه یک جامعه سالم حکومت و سیاستهای سالم است. شکایت ما از اعمال سیاستهای مغرضانه و غیر انسانی در جهت تضعیف نمودن هزاره ها می باشد. وقتی نیات و اندیشه های «ناپاک» در فضای سیاسی و اجتماعی کشور حاکم باشد، وقتی کشور مداوم بستر برای جریانهای انحرافی و انحصارگرایانه قرار گیرد آنوقت همه چیز وارونه جلوه خواهد کرد. تنها در صورتی افغانستان در مسیر ترقی قرار خواهد گرفت که همدیگر خواهی جاگزین خودخواهی شود و تنها در صورتی نیاز برای احیای هویت قومی برطرف می شود که همه ای سیاستها و اندیشه ها انسانی شوند.
۱۵ ماه میزان ۱۳۸۶